ব্লগ

তৰল পদাৰ্থৰ মাত্ৰা প্ৰায়ে লক্ষ্য কৰা নহয় যেতিয়ালৈকে ই প্ৰকৃত সমস্যাৰ সৃষ্টি নকৰে, যেনে অভাৰফ্ল', শুকান চলোৱা, ভুল পুনৰ ভৰোৱা, সঁজুলিৰ ডাউনটাইম, বা অতিৰিক্ত হাতৰ কাম।

বহুতো তৰল পদাৰ্থৰ লগত জড়িত বিফলতা দেখাত যিমান হঠাৎ নহয়। টেংকৰ স্তৰ সাধাৰণতকৈ দ্ৰুতভাৱে কমিবলৈ আৰম্ভ কৰে, পুনৰ ভৰোৱাৰ সময় অনিয়মিত হয়, বা এটা মেচিনে অস্থিৰ তৰল অৱস্থাত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, তথাপিও এই সতৰ্কবাণী চিনসমূহ অৱশেষত ডাউনটাইম নোহোৱালৈকে প্ৰায়ে হেৰুৱাই পেলোৱা হয়।

সঠিক মুহূৰ্তত, সঠিক পৰিমাণত বা সঠিক স্থায়িত্বৰে পানী বা তৰল সাৰ উপলব্ধ নহ’লেও সু-নিৰ্মিত পামৰ পৰিকল্পনা বিফল হ’ব পাৰে।

ক্ৰেতাসকলে আৰু চেন্সৰসমূহক পৃথক হাৰ্ডৱেৰ হিচাপে নাভাবে যিয়ে কেৱল এটা টেংক ভৰ্তি বা খালী বুলি ৰিপৰ্ট কৰে।

পানীৰ আৱৰ্জনা সদায় নাটকীয় লিক বা দৃশ্যমান ব্যৱস্থাৰ বিকলতাৰ পৰা নাহে।